Ons verwaarloosd erfdeel. Talrijk zijn de geschiedenissen van de evenzo talrijke kerken, geschreven met een kleine “k”.
Slechts weinigen zijn bekend met de echte Kerkhistorie, geschreven met een grote “K”. Die Kerk, Zijn Gemeente, bouwt de Heer en Heiland zelf.
Dit boekje is in de originele Engelse en de vertaalde Nederlandse versie niet meer verkrijgbaar is. Het wil in eerste instantie de Engelsen wijzen op hun “verwaarsloosd erfdeel”: de vroege Kerk. Het is echter voor ons eveneens heel nuttig, omdat het tegenwicht biedt aan de verdraaiing van de feiten die de Roomse kerk wereldwijd verbreid heeft. Ons verwaarloosd erfdeel
Niet de kerk van Rome
Het historische materiaal toont duidelijk aan dat niet bij de kerk van Rome de basis ligt van het ware Christendom. De apostel Petrus was nooit bisschop van Rome, laat staan de eerste paus. Het was de Britse Linus die al vroeg door de apostel Paulus werd aangesteld om te dienen in de Gemeente te Rome.
Daarmee wordt de blik gericht op “het westen”. De rijke historie van de Kelten, die al voor de geboorte van Jezus een redder met de naam “Hesus” verwachtten, kent de aanvaarding van Christus de Heiland door de Keltische Koning Caradoc.
Het Evangelie werd de wereld in gebracht vanuit Engeland. Daar ligt de historie van de “vroege Kerk”, geheel in overeenstemming met de nog oudere beloften aan de 10 stammen van Israël.
Paulus in Brittannië
Pagina 42 en 43: Wij kennen Paulus uit zijn brieven. Onder geschriften, betreffende zijn komst naar Brittannië, zijn de triades van Wales over Paulus, de apostel, niet minder dan tien in getal. (86). Ze zijn vol Christelijke wijsheid en er is geen reden om aan de echtheid te twijfelen. Clemens Romanus vertelt over Paulus, dat hij naar het uiterste westen ging en daarna terugkeerde naar Rome, waar hij martelaarschap onderging, “voor de ogen van de regeerders der mensheid”. (87)
Clemens, die bisschop van Rome was, moet van de waarheid van dit gebeuren op de hoogte zijn geweest. Hieronymus en Chrysostomus spreken over Paulus, die naar het uiterste Westen reisde!’ Theodorus, de Syrische bisschop uit de 5e eeuw, vertelt ons, dat “hij, Paulus aan de Britten en anderen in het Westen het Evangelie van Christus predikte”.
Zelfs Paus Pius XI, die in 1931 enkele belangrijke Engelse bezoekers een plezier wenste te doen, bracht de theorie naar voren, dat “het Paulus zelf was geweest en niet Paus Gregorius 1 (590-604) die het Christendom in Engeland had gebracht”. Met enthousiasme lazen we dit stukje nieuws, dat in de Morning Post stond van 27 maart 1931! Wij kenden de waarheid reeds, maar hier was het de paus zelf, die dit onder woorden bracht: een unieke gebeurtenis.
Het eiland Wight
Over de plaats, waar Paulus in Brittannië aankwam, bestaat een kleine plaatselijke overlevering, die een zekere Mej. Hargrove ons uit een oude kroniek van het eiland Wight geeft: “Paulus, die met verscheidene andere Christenen aankwam – sommigen van hen hadden onze gezegende Heer persoonlijk gekend – landde te Bonefon op het eiland Wight.
De juiste plaats heet nu Sandown-Bay, die de monding vormde van de haven van Brading. Hij ging naar het vasteland vanuit Rhydd – het veer heet nu Ryde – naar Aber Deo, de haven van God, of Godsport-Gosport” (88). Dit is niet zo fantastisch als het mag schijnen, want er bestaat ook een plaatselijke overlevering, dat Paulus een bezoek bracht aan een plaats ten noorden van Portsmouth, die daarom tot op deze dag nog Paulsgrove heet!
Deze brochure is beschikbaar als gratis PDF
Ons verwaarloosd erfdeel
Ons verwaarloosd erfdeel
